4399651176_27f7880fe6_z

Jezelf zien of zijn

Zoals ik het lees is het grootste probleem dat je het zelf afwijzen, anderen afwijzen, boos en geïrriteerd zijn op anderen, in de stress schieten vanwege angst/spanning voor tekort werk/geld NIET wilt.
Wat ik je aanraad is dit als het ware wel te willen. Of in ieder geval er aan over te geven.
Makkelijk is dit natuurlijk niet meteen.
Maar dit is wat er is, al die zaken, al die ‘vervelende verschijnselen’…

En is het wel vervelend? Is dat niet gewoon een waardeoordeel over een verschijnsel?
Ik begrijp heel goed dat er een verschil zit tussen gewaardeerde aangename gevoelens en ‘vervelende gevoelens’.
Ik zeg ook niet dat je die vervelende gevoelens LEUK moet gaan vinden.
Ik zeg alleen dat je ze onvoorwaardelijk kan aanvaarden. Jij bent dat (op dat moment althans), met alle gedachten, gevoelens, handelingen die je hebt en doet…
Ik vraag eigenlijk om jezelf nooit meer af te wijzen. En daarmee bedoel ik zelfs je afwijzingen…

Wil je verlichting dan haal je elk belang uit de betrokkenheid met het persoontje. Je zegt eigenlijk: zoek het maar uit, je doet maar wat je doet. Je bent bereid om alles in het honderd te laten lopen, het maakt je niet meer uit. Je bent bereid alles te verliezen, als je maar nooit meer een ervaring hoeft af te wijzen. Je bent bereid om op straat te gaan leven voor het heroveren van je vrijheid. Je hebt die vrijheid liever dan dat je je ooit nog druk maakt om hoe je je voelt, wat je doet, wat je zegt, wat je niet zegt, wat je wilt…
Wat je ook beleeft, meemaakt, voelt, denkt… Dat is het hoe het is op dat moment…
Je strijd tegen je ervaring en zelfs dat is gewoon een ervaring in DAT wat je bent.

Eigenlijk heb je niets te willen. Je kunt er namelijk niets aan doen dat dit gebeurt, je hebt het niet in de hand. Er is geen controle, geen ik.
Er is waarschijnlijk wel een koortsachtig bezig zijn controle te willen hebben zodat je al deze ‘vervelende’ gevoelens niet hoeft te hebben. Maar dit bezig zijn is hout voor het vuur dat je innerlijke rust verstoort. Het is een hardnekkig programma tezamen met een geloof dat je anders moet zijn dan je bent.

Met het ‘zien van jezelf’ en ‘jezelf zijn’ zit je in een hele gekke gedachteconstructie. Wie ziet jou?
Denk niet dat je bewustzijn kunt worden. Je kunt niet iets worden wat je AL BENT.
Er is hooguit een verschuiving van de ene staat of gesteldheid naar een andere… Beiden worden ervaren door/in gewaarzijn. Beiden zijn verschijnselen in DAT wat je bent.
Je hebt beide situaties 100 procent beleefd. Op het ene moment was je waarschijnlijk kalm, het andere moment leek je jezelf te verliezen. Maar gewaarzijn verliest zichzelf nooit. Al zou je compleet dronken zijn en weinig zintuiglijke ervaringen meekrijgen. Dat wat je meekrijgt/ervaart wordt 100 procent door gewaarzijn ervaren. Dit staat altijd aan, kan niet verstoort worden.
Het is alles.
In JOUW verschijnen de wereld, een lichaam en mentale verschijnselen van denken en voelen (die we gezamenlijk de persoon noemen). Dit gebeurt NU ook, op dit moment. Dit moeiteloos ervaren is jouw ware aard. Dat er in gewaarzijn een persoon verschijnt die nogal wat issues heeft is geen probleem. Dit zien is een einde aan problemen (maar niet lastige situaties in het leven van de persoon).
Jezelf zien of zijn, zijn dus geen geldige uitgangspunten.

Foto: Michael Gil